ميان افتخار احمد

سڪ تنهنجي ستائڻ لڳي آ

تات ننڊون ڦٽائڻ لڳي  آ

تو کان هيڏي سڄڻ دوري

من ۾ محبت وڌائڻ لڳي آ

ميان افتخار احمد

ڪيترو ويجھو دور لکان

ڇا ڇا صنم سور لکان

آهيان چڪ چور زخمن ۾

ڪهڙا ڪهڙا پور لکان

ميان افتخار احمد

استاد بخاري جي شعر جهڙي ڇوڪري

شام جي سانوري پهر جهڙي ڇوڪري

سهڻين ۾ سهڻي آ  ، گلابن ۾ گلاب آ

صاف شفاف پئرس شهر جهڙي ڇوڪري

ميان افتخار احمد

زمانو ٿيو آ  سڄڻ ٿو اچي اڄ

ڪري قرب جاني ملڻ    ٿو اچي اڄ

ڪبا سڀ بيان دلربا سان وري ڪي

ستم سور مون سان سلڻ ٿو اچي اڄ

نچان ڇونه يارو لڇان ڇونه يارو

صنم حال هيڻا پڇڻ ٿو اچي اڄ

نٿو يار ماپي ”ميان“ جي خوشين ۾

غزل گيت منهنجا ٻڌڻ ٿو  اچي اڄ

ميان افتخار احمد

چپن تي سرخي اکين ۾ ڪجل اٿس

ٻانهن ۾ چوڙيون پيرن ۾ پايل اٿس

لڳي ٿو ملڪ مصر جي ڪا راڻي آئي آ

اهڙو ته ويس گلابي پاتل اٿس

ميان افتخار احمد

زندگي زندگي ناهي رهي

بندگي بندگي ناهي رهي

ٿي پيو لالچي آ هي زمانو

دوستي دوستي ناهي رهي